सम्पादकीय : प्रहरीको मनोबल कमजोर पार्ने होइन, बलियो बनाउने समय हो

राज्यको कानून, शान्ति र सुरक्षाको पहिलो पंक्ति हो—नेपाल प्रहरी। तर पछिल्ला घटनाक्रमले यही संस्थाको मनोबल गिराउने अवस्था क्रमशः तीव्र बन्दै गएको देखिन्छ। प्रहरी संगठन भित्रको अस्थिरता, राजनीतिक हस्तक्षेप, र निर्णय तहमा हुने अनावश्यक विवादले संगठनको आन्तरिक विश्वास र आत्मगौरवमा प्रत्यक्ष असर पारिरहेको छ। यो केवल एक प्रशासनिक समस्या होइन, राष्ट्रिय सुरक्षा र लोकतान्त्रिक शासन प्रणालीकै संवेदनशील विषय हो।

प्रहरी संगठनमा कार्यरत हजारौं जवान, सिपाहीदेखि वरिष्ठ अधिकृतसम्मले दिनरात नागरिकको ज्यान, धन र सुरक्षाका लागि आफ्नो जीवन जोखिममा राखिरहेका छन्। तर जब राजनीतिक स्वार्थका कारण योग्य र कर्मठ अधिकारीहरूलाई पदोन्नति, सरुवा र जिम्मेवारीका विषयमा अन्यायपूर्ण व्यवहार गरिन्छ, त्यसको सीधा प्रभाव संगठनको मनोबलमा पर्छ। मनोबल कमजोर भए सुरक्षाको धारिलोपन हराउँछ—जसको मूल्य अन्ततः आम नागरिकले तिर्नु पर्ने हुन्छ।

राज्यको कर्तव्य स्पष्ट छ—प्रहरीलाई निष्पक्ष, सक्षम र सम्मानित संस्थाको रूपमा सुदृढ गर्नु। प्रहरीको मनोबल बढाउने नीति, मनोवैज्ञानिक सुदृढीकरण कार्यक्रम र व्यावसायिक प्रशिक्षणमा लगानी गर्नु अहिलेको आवश्यकता हो। प्रहरीलाई “दण्डका लागि होइन, देशका लागि” काम गर्ने वातावरण सिर्जना गर्नु सरकारको जिम्मेवारी हो।

यसैबीच नागरिक समाज र मिडियाको भूमिकासमेत कम छैन। प्रहरीलाई दोष दिनु सजिलो कुरा हो, तर सुधार र सहयोगको बाटो देखाउनु कठिन—तर आवश्यक कार्य हो। प्रहरी संस्थामाथि निरन्तर निगरानी राख्दै पनि त्यसको मनोबल उठाउने सकारात्मक संवाद नागरिक समाजले अगुवाइ गर्नुपर्छ।

नेपाल अहिले राजनीतिक संक्रमण, सामाजिक असन्तोष र सुरक्षा संवेदनशीलताको जटिल मोडमा छ। यस्तो बेला प्रहरीको मनोबल कमजोर बनाउनु भनेको आगो निभाउने सिपालु हातमाथि नै चोट पुर्‍याउनु हो। यो दृष्टिकोणले सोच्न सक्नुपर्ने समय हो—यदि प्रहरी कमजोर भयो भने राज्य बलियो कसरी रहन्छ?

अब सरकार, प्रशासन र नागरिक समाज सबैको साझा जिम्मेवारी छ—नेपाल प्रहरीलाई सम्मान, भरोसा र प्रेरणाको स्रोत बनाउन। प्रहरीको मनोबल नै राष्ट्रको सुरक्षाको मेरुदण्ड हो। त्यसलाई गिराउन होइन, उठाउन हामी सबै एकसाथ लाग्नुपर्छ।

Facebook Comments Box